Foto-ode aan het Romaanse kerkje (#4)
Foto's van kerkjes die in de Romaanse bouwstijl zijn opgetrokken en daarna met rust zijn gelaten. Geen gotische, laat staan barokke aanpassingen, maar trouw gebleven aan de eenvoud van de Romaanse vorm.
Die eenvoud maakt deze kerkjes voor mij zo mooi en vooral sereen. Deze kerken dateren meestal van vòòr de 14e eeuw. Vaak staan ze op de grondvesten van oudere, origineel in hout opgetrokken kapellen; nog vroeger waren het heidense tempels, want geen betere plek voor een kerk dan bovenop een tempel!
Klik op de foto voor de locatie van het kerkje.
Foto-ode aan de eenzame paddenstoel (#3)
Foto's van diverse paddenstoelen die zich solitair ophouden in de bossen van de Lage Landen.
Ik heb al jaren het gevoel dat de hoeveelheid paddo's in de natuur terugloopt. Daarom ben ik elke keer weer blij als ik een paddenstoel tegenkom die (tegen de klippen op) voor zichzelf een plek heeft geclaimd en zijn sporen laat verspreiden op de golven van de wind.
Verwonder je met mij met de prachtige structuur en soms ook kleur van deze essentiële onderdelen van een gezond bos.
Foto-ode aan de koe (#2)
Foto's van de verschillende koeienrassen die je al wandelend tegenkomt. Klik op een foto voor ras en locatie.
Lijd je aan Amor Vacca, liefde voor koeien, lees dan het levensverhaal van Judith Malotaux in haar boek "Boer in de Bergen", recent verschenen bij Atlas Contact/Spring. Zij werkt in de Pyreneeën met het ras Galloways, die ik op mijn wandeltochten in Nederland nog niet ben tegengekomen (maar ze zijn er wel, hoor, mooie zwarte koeien met een witte buikband).
Tip voor de wandelaars: Lees met bijzonder aandacht hoofdstuk 2 waarin Judith haar voettocht door de Franse Pyreneeën beschrijft. Deze tocht maakte haar verliefd op deze bergen.
Foto-ode aan de solitaire boom (#1)
Foto's van eenzame bomen, die juist door hun eenzaamheid kracht uitstralen. Ik vind ze overal waar ik kom, en soms fotografeer ik deze solitairen. Ze zijn op leeftijd, vaak ouder dan de fotograaf.
Ze hebben veel meegemaakt, soms een belangrijke tak verloren in een storm of een blikseminslag; getekend en gevormd door het leven zelf dus. Maar still standing....
Een ode aan eenzame bomen waaraan je niet zomaar voorbij kunt lopen. Klik op een foto voor de standplaats.
