Muziek
Muziek luisteren en muziek maken is altijd onderdeel van mijn leven geweest. Opgegroeid in pop en rock vanaf 1969 is mijn smaak steeds breder geworden, maar heb ik ook vastgehouden aan mijn oude helden. David Bowie is mijn muzikale icoon. Na zijn voortijdige dood in 2016 heeft Nick Cave die rol overgenomen. Op deze pagina neem ik je mee in mijn concerten en muziekvoorkeuren.
Mijn concertagenda 2026
3 januari: Mart Hillen - Theater aan de Slinger in Houten (zie minirecensie hieronder)
14 maart: Nynke Laverman - Theater aan de Slinger in Houten
24 april: Eric Clapton - Ziggo in Amsterdam
25 april: Ben Caplan - De Effenaar in Eindhoven
26 mei: Israël Nash - Tivoli Vredenburg in Utrecht
13 juni: Nick Cave and the Bad Seeds - Best Kept Secret in Beekse Bergen
8 juli: Patty Smith - Tivoli Vredenburg in Utrecht
17 oktober: Rambling Roots Festival - Tivoli Vredenburg in Utrecht
voorlopige planning
Minirecensie: Mart Hillen
Gitaarvirtuoos Mart Hillen was weer eens in Houten, aan het begin van zijn nieuwe tournee 'The Big Six', een ode aan de zes snaren op zijn Maton TE Personal gitaar. Altijd heel fijn om zijn weergaloze vingerzetting en uitgekiende snaarstemming te horen, maar ook heel fijn om te zien. Zijn kenmerkende stijl is een combinatie van percussie op de klankkast, baslijn met de rechterhand en tokkelen met de linkerhand op de fretten. Vanaf de opening ('Thriller' van Michael Jackson) tot de apotheose (die ik niet zal verklappen; ga zelf maar kijken) was het genieten. Hoogtepunten vond ik 'Classical Gas' van Mason Williams uit 1968, in het arrangement van die andere Finger Picking stijlist, Tommy Emmanuel uit Australië. Mart Hillen tourt tot en met eind februari door Nederland.
Mart Hillen zelf zien? Check de touragenda op https://www.marthillen.com/nl/tour
David Bowie (10 januari 2026:10 jaar geleden gestorven)
Beter dan dit wordt het niet, is zeker van toepassing op de artiest die ik sinds Space Oddity (1969) trouw ben gebleven tot en met Blackstar (2015). Ik heb zijn 26 studioalbums, grotendeels op vinyl. Ik zag David Bowie zes keer optreden in Nederland in verschillende perioden na Ziggy Stardust. Uit zijn hele catalogus is Heroes -wat mij betreft- de beste songtekst, sowieso mijn keuze voor beste nummer aller tijden en dus steevast de nummer 1 in mijn Top 2000-inzending.
Standing by the wall,
and the guns shot above our heads,
and we kissed as though nothing could fall.
Het meest geraakt word ik altijd weer door Wild is the Wind, een cover, van Ned Washington, zo intens gezongen dat het perfect geschikt is voor het slot van een uitvaartdienst.
Like the leaf clings to the tree,
oh, my darling, cling to me,
for we're like creatures in the wind.
Dat klinkt wellicht wat treurig, maar met Blackstar laat Bowie ons weten dat er ook schoonheid kan schuilen in een mooi einde. I want eagles in my daydreams, diamonds in my eyes.
David Bowie was mijn held, voor altijd floating in a tin can, blijft hij mijn held!
Minirecensie: Dirty Three in Tivoli Vredenburg
Op 10 december 2025 stond Dirty Three na 12 jaar weer op een Nederlands podium, in de Ronda van Tivoli. Het Australische trio rond Warren Ellis staat niet direct bekend om fijnzinnige liedjes. Dirty Three is een instrumentele rockband die inmiddels met negen studioalbums een gevestigde naam is down under. Ik ervaar het concert aanvankelijk als een muur van geluid, want met slechts drie leden weet de band een ongelofelijke bak herrie te produceren. Naarmate de avond (die bijna drie uur gaat duren) vordert, neemt de waardering echter toe. Het is echt heel knap wat deze drie samen, deels improviserend op de bühne brengen. Warren Ellis op viool en keyboard en Jim White op drums jagen elkaar op tot steeds grotere gekte, terwijl Mick Turner op gitaar zich volledig in dienst stelt van de collega's.
Ik ben fan van Warren Ellis die op andere dagen op het podium als een tovenaar Nick Cave and the Bad Seeds inspireert. Zo zag ik hem de afgelopen jaren regelmatig, op zijn beurt (op een eigenzinnige manier) dienstbaar zijn aan Nick Cave. Die laatste vindt (op zijn beurt) de Dirty Three overigens zijn favoriete live band: "Their music washes over you and you're away...". Ik moest wennen aan de hectische stijl, maar het was een mooie avond waarin de zeggingskracht van live muziek werd gevierd. Het zal wel even duren voor ze weer eens langs komen, maar gelukkig hebben we de kleurrijke foto's nog.
